| Stolica | Tbilisi | | Populacja | 4,6 mln (Gruzini 83,8%, Azerowie 6,5%, Ormianie 5,7%, Rosjanie 1,5%, inni 2,5% (2002 r.)) | | Języki | gruziński (oficjalny) 71%, rosyjski 9%, ormiański 7%, azerski 6%, inne 7% | | Wyznania | ortodoksyjni chrześcijanie 83,9%, muzułmanie 9,9%, ormiańscy gregorianie 3,9%, katolicy 0,8%, inne 0,8% (2002 r.) | | Stopa wzrostu PKB | 8,8% (2006 r.) | | PKB | $ 5,27 mld (2006 r.) | | PKB na osobę | $ 1100 (2006 r.) | | Stopa bezrobocia | 12,6% (2005 r.) | | Procent ludności żyjącej poniżej granicy ubóstwa | 54% (2001 r.) | | Stopa inflacji | 10% (2006 r.) | | Human Development Index (HDI) | 0.743 (2004 r.) |
Najważniejszym problemem Gruzji pozostaje faktyczny brak integralności terytorialnej. Obszary Osetii Południowej oraz Abchazji pozostają poza kontrolą rządu centralnego, będąc faktycznie samodzielnie rządzącymi się jednostkami. Od czasu „rewolucji róż” Gruzja buduje ustrój demokratyczny, stara się wprowadzić liczne reformy polityczne i gospodarcze, przejawia też zainteresowanie integracją z Unią Europejską oraz NATO. Trudna sytuacja ekonomiczna związana jest z ograniczeniami dla gruzińskiego eksportu, co negatywnie wpływa na sytuację polityczną. Gruzja jest krajem o dużej liczbie ludności żyjącej poniżej granicy ubóstwa, w przeważającej mierze są to uchodźcy będący ofiarami konfliktów terytorialnych. Polskie działania pomocowe w Gruzji obejmują: zwiększanie zdolności instytucjonalnych na poziomie centralnym i lokalnym (w tym pomoc techniczna w zakresie reformy systemu penitencjarnego, pomoc techniczna dla parlamentu, policji); planowanie i zarządzanie procesami rozwoju gospodarczego, reintegrację byłych żołnierzy oraz zwolnionych pracowników ministerstw spraw wewnętrznych, obrony i sprawiedliwości ze społeczeństwem obywatelskim; rolnictwo; ochronę środowiska; bezpieczeństwo energetyczne.
|
